Vitangelo Moscarda to człowiek zamożny i ustabilizowany. Nic nie zapowiada trzęsienia ziemi w jego życiu; pierwszym tego impulsem staje się błaha uwaga żony, wykpiwająca kształt nosa Moscardy. Oto przed bohaterem odsłania się niepokojąca rewelacja: kim innym jesteśmy we własnych oczach, kim innym w
Powieść ukazała się we Włoszech w 2001 roku i od razu stała się najważniejszym wydarzeniem literackim. Sam autor określa ją ironicznie jako „małą kieszonkową komedię ludzką”, ale w istocie jest to proza miłosna, w formie 18 listów, z których tylko jeden napisany jest przez kobietę.
Szkice z podróży do Austrii, Czech, Hiszpanii, Iranu, Norwegii, Polski, Rosji, Szwecji, Wietnamu i na Wyspy Kanaryjskie. Zapis wędrówek autora Dunaju przez historię i dzień dzisiejszy odwiedzanych miejsc. Prawdziwa lekcja twórczego podróżowania. Żyć, podróżować, pisać. Być może najbardziej
Jeśli nasze życie jest włóczęgą, to pamięć jest domatorem: wiedział o tym dobrze Marcel Proust, niedościgły znawca pamięci i utraty, a więc nasze wspomnienia pozostają, jak pisał, „przykute do miejsc, skąd odchodzimy”. Taką przestrzenią zakotwiczonych wspomnień będzie dla pisarzy obecnych w tej
Za sprawą analizy projekcji powstających w „laboratoriach zmysłów” Pietro Camporesi prowadzi nas przez kręte ścieżki ikonologii życia materialnego: ziół, kwiatów, drzew, owoców. Pierwsze miejsce przypada „hieroglifowi rozkoszy” – jabłku; następnie mamy do czynienia z mlekiem, prawdziwym płynem
Pasjonujący thriller prawniczy, w sam raz dla miłośników Gardnera i Grishama! Południowe Włochy, schyłek XX wieku. W jednej z nadmorskich miejscowości zostaje zamordowany dziewięcioletni chłopiec prawdopodobnie zbrodni dokonano na tle seksualnym. Dla prokuratury jedynym podejrzanym jest Senegalczyk
Włochy mają swojego Toma Wolfe’a, Gaya Talese, Huntera Thompsona. To znaczy kronikarza potrafiącego opowiedzieć o zjawiskach natury obyczajowej za pomocą narzędzi przynależnych literaturze pięknej. Nasz Tom Wolfe nazywa się Oriana Fallaci, jak dowodzi Podróż do Ameryki. Alessandro Gnocchi, „Il
Budowana ze szczegółów: przelotnych spojrzeń, nieuchwytnych gestów, niby-rozmów atmosfera niezrozumienia narasta. Oto matka i córka. Bliskie sobie i sobie obce. Matka wzrok ma utkwiony w przeszłości, której namacalna obecność pęta ją, nie pozwala żyć dniem dzisiejszym. Wciąż bowiem kocha
Czy to zły sen? Nie, to tylko Albania. Książka Orneli Vorpsi to dramatyczna i ironiczna zarazem opowieść o albańskiej codzienności, na którą składają się dwa terrory: ten komunistyczny i drugi, nie mniej uciążliwy, terror kultury. Obydwa okazują się nieludzkie. Bywają przyczyną tragedii, dramatów,
Nie jestem kobietą z tej książki. Co najwyżej ją przypominam, tak jak może ją przypominać jakakolwiek kobieta naszych czasów, która żyje w pojedynkę, pracuje i myśli. Właśnie po to, żeby każda kobieta mogła się w niej rozpoznać, nie wyposażyłam jej w twarz, imię, adres, wiek […]. Nie formułuję
